Woord­voe­ringen gecom­bi­neerde commissies, 22-01-2020


23 januari 2020

Beschemd wonen Barkmolenstraat 242-258 (Bespreekpunten PvdD, VVD, CDA en SP 9-1-2020) (Door: Wesley Pechler).

Interruptie richting GL: Dank voorzitter, ik heb nog een vraag aan de fractie van de GroenLinks die ook aansluit op het punt van orde dat de heer Loopstra aan het begin van de vergadering plaatste, over het feit dat de kwestie nog voorligt bij de rechter. In april vorig jaar heeft de wethouder een uitspraak gedaan over de woongroep van de Vloeivelden, terwijl die nog in hoger beroep gingen. Ook heeft het college in februari van vorig jaar gereageerd op een motie over de Bomenkap op het A-Kerkhof, terwijl de rechterlijke uitspraak daarover ook slechts van de voorzieningenrechter kwam. Dezelfde situatie als nu het geval is. Vandaar mijn vraag aan de heer Visser: waar ziet hij hier het verschil?

Dhr. Visser: Van de Vloeivelden weet ik niet af, bij de bomen op het A-Kerkhof hebben we ook tegen gestemd omdat we het definitieve oordeel van de rechter af wilden wachten.

Dankuwel voorzitter, en dank ook aan de insprekers.

Allereerst: laat ik ook hier wederom voorop stellen dat wij vinden dat voor alle mensen ruimte en woonruimte moet zijn in onze gemeente. Als Partij voor de Dieren zijn wij van mening dat natuurlijk óók mensen met een getroebleerd verleden, mensen met verslavingsproblematiek, en mensen met een psychiatrische aandoening op een fijne en veilige manier moeten kunnen wonen in Groningen. De beste manier om met nieuwe zorghuisvesting van deze orde te beginnen is dan ook om ervoor te zorgen dat het draagvlak in de buurt in orde is, zodat er ook een redelijke kans is dat de nieuwkomers worden opgenomen in de gemeenschap. In de sociale basis, als het ware. Of zoals in de leidraad “Realiseren voorzieningen voor kwetsbare groepen” zelf staat: “De huisvesting is pas geslaagd als er geen of minimaal overlast wordt ondervonden en de bewoners ‘opgaan’ in de wijk. Idealiter wordt er toegewerkt naar interactie tussen de bewoners van een voorziening en omwonenden om het maatschappelijk meedoen van bewoners te bevorderen.“

Het bewerkstelligen van die sociale cohesie is hier begonnen met een valse start. Omwonenden voelden zich niet gehoord, er vielen gaten in het proces, en door dat onzorgvuldige proces voelden buurtbewoners zich genoodzaakt om naar de rechter te stappen. Ook de voorzieningenrechter ziet de gaten die in het proces zijn geslopen. Er is in de woorden van de rechter “geen deugdelijke risicoanalyse gemaakt”, en daardoor is onduidelijk “welke beheersmaatregelen getroffen zouden moeten worden”.

Wij vinden het vreemd dat de omgevingsvergunning destijds is verleend zonder dat de politie het risico op incidenten door de komst van de 26 bewoners verder heeft geduid. Ook staan in de omgevingsvergunning en de leidraad wel communicatiekanalen aangegeven en een stappenplan bij klachten, maar niet hoe de ongewenste situatie die hieraan ten grondslag ligt vervolgens concreet kan worden beheerst.

Op dit moment delen wij de visie van de voorzieningenrechter, dat het aantal bewoners voorlopig op 14 moet blijven. In ieder geval tot er wel een deugdelijke risicoanalyse en meer concrete beheersmaatregelen zijn uitgewerkt.

Tot slot, voorzitter: Ook terwijl iets nog onder behandeling van de rechter is, is er natuurlijk ruimte voor reflectie. Wij veranderen als fractie ook wel eens onze mening, en hoeven daarvoor niet een definitieve rechterlijke uitspraak af te wachten. Dankuwel.

Herijking Afvalbeleid (Door: Kirsten de Wrede)

“Kan diftar bij het restafval?’ is de titel van een opinie die gister in het Dagblad van het Noorden stond en die ik met veel plezier en belangstelling heb gelezen. In het stuk staat kritiek op Diftar, die erop neerkomt dat men in de stedelijke omgeving op zijn afvalheffing wil besparen door de zakken afval in de textielcontainers te gooien en dat men op het platteland nog wel een andere mogelijkheid heeft om ervan af te komen: een oude sloot. Goed gezien en terechte kritiek. Maar de Partij voor de Dieren is het er niet mee eens, althans wel met deze kritiek, maar niet met de onderliggende mening dat we dan maar geen diftar moeten invoeren.

De reden dat de Partij voor de Dieren daar voorstander van is, is een reden die het college zelf naar voren brengt: we consumeren teveel. Voor de Partij voor de Dieren is diftar dan ook niet zozeer duurzaam omdat het zoou stimuleren beter te cheiden, maar omdat je meer moet betalen naarmate je meer weggooit. Minder kopen! Dat zouden wij willen stimuleren in de voorlichting.

Wij zijn dus voorstander van diftar, maar zijn wel van mening dat er uitzonderingssituaties moeten zijn. Meer kwijtschelding voor bijvoorbeeld laagste inkomens; voor mensen die om bepaalde redenen veel afval hebben voor een goede zaak zoals de opvang van dieren zonder winstoogmerk. Nog even terugkomen op de opinie van dhr. Vrolijk: hij stelt dat er niet minder restafval komt door diftar, zolang er geen aparte bakken voor recyclebare spullen komen. Die moeten er dus wel komen, dan, graag een reactie van het college.

In het verlengde hiervan willen wij een voorstel doen. Is het mogelijk om metaal op wijknivo in te zamelen, door metaalbakken te plaatsen en deze inkomsten in de wijkkas te storten voor leuke dingen?

Tot slot. Diftar vraagt iets van de burgers. Kan deze gemeente de burgers ook deels tegemoet komen door weer één of twee keer per jaar grof vuil gratis op te halen?

En dan nog een klein technologisch dingetje. Zelf woon ik ook in zo’n buurt waar veel afval wordt gedumpt. Soms is dat best leuk en kijk ik er even tussen of er nog wat bij zit. Maar het gebeurt ook wel dat de container vol zit of verstopt door de spullen die erin zijn gepropt. Dat is aan de buitenkant niet te zien en diverse keren probeer ik dan, nadat ik mijn pasje over de sensor heb gehaald en het lichtje is gaan branden, tevergeefs het deksel te lichten van de container, maar lukt het niet. Maar de container heeft dan wel mijn pasje geregistreerd. Dit is natuurlijk wel een probleem straks bij diftar. Hoe gaat u dat oplossen?